oluk
Serbo-Croatian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish [Term?] (Turkish oluk).
Pronunciation
- IPA(key): /ǒluk/
- Hyphenation: o‧luk
Noun
òluk m (Cyrillic spelling о̀лук)
Declension
Declension of oluk
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | òluk | òluci |
| genitive | oluka | oluka |
| dative | oluku | olucima |
| accusative | oluk | oluke |
| vocative | oluče | oluci |
| locative | oluku | olucima |
| instrumental | olukom | olucima |
Synonyms
Turkish
Etymology
From Old Turkic oluk, from Proto-Turkic [Term?].
Noun
oluk (definite accusative oluğu, plural oluklar)
Declension
| Inflection | ||
|---|---|---|
| Nominative | oluk | |
| Definite accusative | oluğu | |
| Singular | Plural | |
| Nominative | oluk | oluklar |
| Definite accusative | oluğu | olukları |
| Dative | oluğa | oluklara |
| Locative | olukta | oluklarda |
| Ablative | oluktan | oluklardan |
| Genitive | oluğun | olukların |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.