nubendus
Latin
Etymology
Future passive participle of nūbō.
Participle
nūbendus m (feminine nūbenda, neuter nūbendum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | nūbendus | nūbenda | nūbendum | nūbendī | nūbendae | nūbenda | |
| genitive | nūbendī | nūbendae | nūbendī | nūbendōrum | nūbendārum | nūbendōrum | |
| dative | nūbendō | nūbendō | nūbendīs | ||||
| accusative | nūbendum | nūbendam | nūbendum | nūbendōs | nūbendās | nūbenda | |
| ablative | nūbendō | nūbendā | nūbendō | nūbendīs | |||
| vocative | nūbende | nūbenda | nūbendum | nūbendī | nūbendae | nūbenda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.