morticinus
Latin
Etymology
From mortuus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /mor.tiˈkiː.nus/, [mɔr.tɪˈkiː.nʊs]
Adjective
morticīnus (feminine morticīna, neuter morticīnum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | morticīnus | morticīna | morticīnum | morticīnī | morticīnae | morticīna | |
| genitive | morticīnī | morticīnae | morticīnī | morticīnōrum | morticīnārum | morticīnōrum | |
| dative | morticīnō | morticīnō | morticīnīs | ||||
| accusative | morticīnum | morticīnam | morticīnum | morticīnōs | morticīnās | morticīna | |
| ablative | morticīnō | morticīnā | morticīnō | morticīnīs | |||
| vocative | morticīne | morticīna | morticīnum | morticīnī | morticīnae | morticīna | |
Descendants
- Aromanian: murtãciuni, murtutsinã
- Catalan: mortina
- Italian: morticino
- Portuguese: mortezinho
- Romanian: mortăciune
- Spanish: mortecino, mortecina
References
- morticinus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- morticinus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- morticinus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.