monta

See also: Monta and montá

Esperanto

Adjective

monta (accusative singular montan, plural montaj, accusative plural montajn)

mountainous
La monta regio enloĝigas kelajn speciojn de sovaĝaj katoj.

The mountainous region is home to several species of wildcats

Finnish

Pronoun

monta

Partitive singular form of moni.
monta kertaa
many times

Anagrams

-maton, manto, maton

French

Verb

monta

third-person singular past historic of monter

Icelandic

Pronunciation

IPA^(key): /ˈmɔn̥ta/
Rhymes: -ɔn̥ta

Verb

monta (weak verb, third-person singular past indicative montaði, supine montað)

(intransitive) to boast, to brag, to vaunt

Conjugation

monta — active voice (germynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að monta
supine (sagnbót)		montað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		montandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég monta	við montum	present (nútíð)	ég monti	við montum
	þú montar	þið montið		þú montir	þið montið
	hann, hún, það montar	þeir, þær, þau monta		hann, hún, það monti	þeir, þær, þau monti

past (þátíð)	ég montaði	við montuðum	past (þátíð)	ég montaði	við montuðum
	þú montaðir	þið montuðuð		þú montaðir	þið montuðuð
	hann, hún, það montaði	þeir, þær, þau montuðu		hann, hún, það montaði	þeir, þær, þau montuðu

imperative (boðháttur)	monta (þú)	montið (þið)
	montaðu	montiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

montast — mediopassive voice (miðmynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að montast
supine (sagnbót)		montast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		montandist the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég montast	við montumst	present (nútíð)	ég montist	við montumst
	þú montast	þið montist		þú montist	þið montist
	hann, hún, það montast	þeir, þær, þau montast		hann, hún, það montist	þeir, þær, þau montist

past (þátíð)	ég montaðist	við montuðumst	past (þátíð)	ég montaðist	við montuðumst
	þú montaðist	þið montuðust		þú montaðist	þið montuðust
	hann, hún, það montaðist	þeir, þær, þau montuðust		hann, hún, það montaðist	þeir, þær, þau montuðust

imperative (boðháttur)	montast (þú)	montist (þið)
	montastu	montisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Synonyms

(to boast): grobba, gorta, raupa, skruma

Related terms

mont (“boasting, bragging”)
montinn (“boastful; conceited”)

Italian

Noun

monta f (plural monte)

(of animals) covering, leap
stazione di monta - breeding farm; stud farm
riding, mount

Related terms

montare

Verb

monta

third-person singular present indicative of montare
second-person singular imperative of montare

Anagrams

manto

Portuguese

Verb

monta

third-person singular present indicative of montar
second-person singular imperative of montar

Spanish

Noun

monta f (plural montas)

riding
mounting
total, sum total
importance
de poca monta
small-time

Verb

monta

Informal second-person singular (tú) affirmative imperative form of montar.
Formal second-person singular (usted) present indicative form of montar.
Third-person singular (él, ella, also used with usted^?) present indicative form of montar.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.