molinus
Latin
Etymology
From molō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /moˈliː.nus/, [mɔˈliː.nʊs]
Adjective
molīnus (feminine molīna, neuter molīnum); first/second declension
- (Late Latin, Ecclesiastical Latin) mill (attributive)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | molīnus | molīna | molīnum | molīnī | molīnae | molīna | |
| genitive | molīnī | molīnae | molīnī | molīnōrum | molīnārum | molīnōrum | |
| dative | molīnō | molīnō | molīnīs | ||||
| accusative | molīnum | molīnam | molīnum | molīnōs | molīnās | molīna | |
| ablative | molīnō | molīnā | molīnō | molīnīs | |||
| vocative | molīne | molīna | molīnum | molīnī | molīnae | molīna | |
Derived terms
Related terms
References
- molinus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- molinus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.