molinarius
Latin
Etymology
From molīna (“mill, grinding mill”), substantive of molīnus (“of or pertaining to a mill”), from mola (“millstone”) + -ārius.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /mo.liːˈnaː.ri.us/, [mɔ.liːˈnaː.ri.ʊs]
Noun
molīnārius m (genitive molīnāriī); second declension
- A miller.
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | molīnārius | molīnāriī |
| genitive | molīnāriī | molīnāriōrum |
| dative | molīnāriō | molīnāriīs |
| accusative | molīnārium | molīnāriōs |
| ablative | molīnāriō | molīnāriīs |
| vocative | molīnārie | molīnāriī |
Synonyms
- (miller): molitor
Related terms
Descendants
References
- molinarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- molinarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.