mestr
Norwegian Bokmål
Alternative forms
Verb
mestr
- imperative of mestre
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *maistaz, superlative form of *mikilaz (“great, large, many”).
Adjective
mestr
Declension
Strong declension of mestr
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mestr | mest | mestt |
| accusative | mestan | mesta | mestt |
| dative | mestum | mestri | mestu |
| genitive | mests | mestrar | mests |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | mestir | mestar | mest |
| accusative | mesta | mestar | mest |
| dative | mestum | mestum | mestum |
| genitive | mestra | mestra | mestra |
Weak declension of mestr
| singular | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mesti | mesta | mesta |
| accusative | mesta | mestu | mesta |
| dative | mesta | mestu | mesta |
| genitive | mesta | mestu | mesta |
| plural | masculine | feminine | neuter |
| nominative | mestu | mestu | mestu |
| accusative | mestu | mestu | mestu |
| dative | mestum | mestum | mestum |
| genitive | mestu | mestu | mestu |
Descendants
References
- mestr in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.