melotris
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek μηλωτρίς (mēlōtrís).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /meːˈloː.tris/, [meːˈɫoː.trɪs]
Noun
mēlōtris f (genitive mēlōtridis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | mēlōtris | mēlōtridēs |
| genitive | mēlōtridis | mēlōtridum |
| dative | mēlōtridī | mēlōtridibus |
| accusative | mēlōtridem | mēlōtridēs |
| ablative | mēlōtride | mēlōtridibus |
| vocative | mēlōtris | mēlōtridēs |
References
- melotris in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- melotris in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.