maró
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈmɒroː]
- Hyphenation: ma‧ró
Adjective
maró (comparative maróbb, superlative legmaróbb)
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | maró | marók |
| accusative | marót | marókat |
| dative | marónak | maróknak |
| instrumental | maróval | marókkal |
| causal-final | maróért | marókért |
| translative | maróvá | marókká |
| terminative | maróig | marókig |
| essive-formal | maróként | marókként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | maróban | marókban |
| superessive | marón | marókon |
| adessive | marónál | maróknál |
| illative | maróba | marókba |
| sublative | maróra | marókra |
| allative | maróhoz | marókhoz |
| elative | maróból | marókból |
| delative | maróról | marókról |
| ablative | marótól | maróktól |
Verb
maró
- present participle of mar
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.