malami

Etymology

mal- +‎ ami

Pronunciation

• IPA^(key): /maˈlami/

Verb

malami (present malamas, past malamis, future malamos, conditional malamus, volitive malamu)

1. to hate, dislike
   • L. L. Zamenhof, Homaranismo, Section 10,

     Neniam mi devas malami aŭ persekuti iun pro tio, ke lia kredo pri Dio estas alia ol mia.

     I must never hate or persecute anyone because his belief in God is different from mine.

Conjugation

Conjugation of malami present past future singular plural singular plural singular plural tense malamas malamis malamos active participle malamanta malamantaj malaminta malamintaj malamonta malamontaj acc. malamantan malamantajn malamintan malamintajn malamontan malamontajn passive participle malamata malamataj malamita malamitaj malamota malamotaj acc. malamatan malamatajn malamitan malamitajn malamotan malamotajn nominal active participle malamanto malamantoj malaminto malamintoj malamonto malamontoj acc. malamanton malamantojn malaminton malamintojn malamonton malamontojn nominal passive participle malamato malamatoj malamito malamitoj malamoto malamotoj acc. malamaton malamatojn malamiton malamitojn malamoton malamotojn adverbial active participle malamante malaminte malamonte adverbial passive participle malamate malamite malamote infinitive malami imperative malamu conditional malamus

Etymology

Borrowed from Arabic مُعَلِم‎ (muʿalim, “teacher”).

Noun

mālàmī m (feminine mālàmā, plural mā̀làmai, possessed form mālàmin)

1. teacher
2. scholar
3. official, supervisor