losmaken

Dutch

Etymology

los + maken

Pronunciation

  • audio(file)

Verb

losmaken

  1. to make loose
  2. to undo, unfasten

Inflection

Inflection of losmaken (weak, separable)
infinitive losmaken
past singular maakte los
past participle losgemaakt
infinitive losmaken
gerund losmaken n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular maak los maakte los losmaak losmaakte
2nd person sing. (jij) maakt los maakte los losmaakt losmaakte
2nd person sing. (u) maakt los maakte los losmaakt losmaakte
2nd person sing. (gij) maakt los maakte los losmaakt losmaakte
3rd person singular maakt los maakte los losmaakt losmaakte
plural maken los maakten los losmaken losmaakten
subjunctive sing.1 make los maakte los losmake losmaakte
subjunctive plur.1 maken los maakten los losmaken losmaakten
imperative sing. maak los
imperative plur.1 maakt los
participles losmakend losgemaakt
1) Archaic.

Antonyms

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.