linctus
English
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈlɪŋk.təs/
Noun
linctus (plural linctuses)
- (medicine) Any syrupy medication; especially a remedy for coughs.
Latin
Etymology
Perfect passive participle of lingō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈlink.tus/, [ˈlɪŋk.tʊs]
Participle
linctus m (feminine lincta, neuter linctum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | linctus | lincta | linctum | linctī | linctae | lincta | |
| genitive | linctī | linctae | linctī | linctōrum | linctārum | linctōrum | |
| dative | linctō | linctō | linctīs | ||||
| accusative | linctum | linctam | linctum | linctōs | linctās | lincta | |
| ablative | linctō | linctā | linctō | linctīs | |||
| vocative | lincte | lincta | linctum | linctī | linctae | lincta | |
Descendants
- Aromanian: alimtu
Noun
linctus m (genitive linctūs); fourth declension
- a licking; the act of licking
Inflection
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | linctus | linctūs |
| genitive | linctūs | linctuum |
| dative | linctuī | linctibus |
| accusative | linctum | linctūs |
| ablative | linctū | linctibus |
| vocative | linctus | linctūs |
Descendants
- English: linctus
References
- linctus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- linctus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.