labori

Verb

labori

1. first-person singular present subjunctive form of laborar
2. third-person singular present subjunctive form of laborar
3. third-person singular imperative form of laborar

Etymology

From Latin laborare.

Pronunciation

• IPA^(key): /laˈbori/
• Hyphenation: la‧bo‧ri

Verb

labori (present laboras, past laboris, future laboros, conditional laborus, volitive laboru)

1. (intransitive) to work

   Mi laboris kiel savgardisto dum someraj ferioj.

   I worked as a lifeguard during summer vacations.

Conjugation

Conjugation of labori present past future singular plural singular plural singular plural tense laboras laboris laboros active participle laboranta laborantaj laborinta laborintaj laboronta laborontaj acc. laborantan laborantajn laborintan laborintajn laborontan laborontajn nominal active participle laboranto laborantoj laborinto laborintoj laboronto laborontoj acc. laboranton laborantojn laborinton laborintojn laboronton laborontojn adverbial active participle laborante laborinte laboronte infinitive labori imperative laboru conditional laborus

Noun

labori

1. plural of laboro

Noun

labōrī

1. dative singular of labor