kyssa
See also: kyssä
Faroese
Etymology
From Old Norse kyssa, from Proto-Germanic *kussijaną.
Verb
kyssa (third person singular past indicative kysti, third person plural past indicative kyst, supine kyst)
- to kiss
Conjugation
| v-9nn | ||||
| infinitive | kyssa | |||
|---|---|---|---|---|
| present participle | kyssandi | |||
| past participle a39 | kystur | |||
| supine | kyst | |||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| indicative | eg | tú | hann/hon/tað | vit, tit, teir/tær/tey, tygum |
| present | kyssi | kyssir | kyssir | kyssa |
| past | kysti | kysti | kysti | kystu |
| imperative | – | tú | – | tit |
| present | — | kyss! | — | kyssið! |
Related terms
Icelandic
Etymology
From Old Norse kyssa (“to kiss”), from Proto-Germanic *kussijaną.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈcʰɪsːa/
- Rhymes: -ɪsːa
Verb
kyssa
- to kiss
- Kysstu mig!
- Kiss me!
- Viltu kyssa mig?
- Do you want to kiss me?
- Hefurðu einhvern tíma kysst einhvern?
- Have you ever kissed someone?
- Kysstu mig!
Conjugation
kyssa — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að kyssa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
kysst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
kyssandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég kyssi | við kyssum | present (nútíð) |
ég kyssi | við kyssum |
| þú kyssir | þið kyssið | þú kyssir | þið kyssið | ||
| hann, hún, það kyssir | þeir, þær, þau kyssa | hann, hún, það kyssi | þeir, þær, þau kyssi | ||
| past (þátíð) |
ég kyssti | við kysstum | past (þátíð) |
ég kyssti | við kysstum |
| þú kysstir | þið kysstuð | þú kysstir | þið kysstuð | ||
| hann, hún, það kyssti | þeir, þær, þau kysstu | hann, hún, það kyssti | þeir, þær, þau kysstu | ||
| imperative (boðháttur) |
kyss (þú) | kyssið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| kysstu | kyssiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að kyssast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
kysst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
kyssandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég kyssist | við kyssumst | present (nútíð) |
ég kyssist | við kyssumst |
| þú kyssist | þið kyssist | þú kyssist | þið kyssist | ||
| hann, hún, það kyssist | þeir, þær, þau kyssast | hann, hún, það kyssist | þeir, þær, þau kyssist | ||
| past (þátíð) |
ég kysstist | við kysstumst | past (þátíð) |
ég kysstist | við kysstumst |
| þú kysstist | þið kysstust | þú kysstist | þið kysstust | ||
| hann, hún, það kysstist | þeir, þær, þau kysstust | hann, hún, það kysstist | þeir, þær, þau kysstust | ||
| imperative (boðháttur) |
kysst (þú) | kyssist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| kysstu | kyssisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
kysstur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
kysstur | kysst | kysst | kysstir | kysstar | kysst | |
| accusative (þolfall) |
kysstan | kyssta | kysst | kyssta | kysstar | kysst | |
| dative (þágufall) |
kysstum | kysstri | kysstu | kysstum | kysstum | kysstum | |
| genitive (eignarfall) |
kyssts | kysstrar | kyssts | kysstra | kysstra | kysstra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
kyssti | kyssta | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
| accusative (þolfall) |
kyssta | kysstu | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
| dative (þágufall) |
kyssta | kysstu | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
| genitive (eignarfall) |
kyssta | kysstu | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
Derived terms
Related terms
Norwegian Bokmål
Alternative forms
Noun
kyssa m, n
- definite plural of kyss
Verb
kyssa
Norwegian Nynorsk
Alternative forms
- kyssane
Noun
kyssa m, n
- definite neuter plural of kyss
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *kussijaną, whence also Old English cyssan (English kiss), Old Frisian kessa, Old Saxon kussian, Dutch kussen, Old High German kussen (German küssen).
Verb
kyssa
- to kiss
Related terms
Descendants
References
- kyssa in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
Old Swedish
Etymology
From Old Norse kyssa, from Proto-Germanic *kussijaną.
Verb
kyssa
- to kiss
Conjugation
Conjugation of kyssa (weak)
| present | past | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | kyssa | — | |||
| participle | kyssandi, kyssande | kyster | |||
| active voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | kyssir | kyssi, kysse | — | kysti, kyste | kysti, kyste |
| þū | kyssir | kyssi, kysse | kys | kysti, kyste | kysti, kyste |
| han | kyssir | kyssi, kysse | — | kysti, kyste | kysti, kyste |
| vīr | kyssum, kyssom | kyssum, kyssom | kyssum, kyssom | kystum, kystom | kystum, kystom |
| īr | kyssin | kyssin | kyssin | kystin | kystin |
| þēr | kyssa | kyssin | — | kystu, kysto | kystin |
| mediopassive voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | kyssis | kyssis, kysses | — | kystis, kystes | kystis, kystes |
| þū | kyssis | kyssis, kysses | — | kystis, kystes | kystis, kystes |
| han | kyssis | kyssis, kysses | — | kystis, kystes | kystis, kystes |
| vīr | kyssums, kyssoms | kyssums, kyssoms | — | kystums, kystoms | kystums, kystoms |
| īr | kyssins | kyssins | — | kystins | kystins |
| þēr | kyssas | kyssins | — | kystus, kystos | kystins |
Descendants
- Swedish: kyssa
Swedish
Etymology
From Old Swedish kyssa, from Old Norse kyssa, from Proto-Germanic *kussijaną.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɕʏsˌa/
-
Audio (file)
Verb
kyssa (present kysser, preterite kysste, supine kysst, imperative kyss)
Conjugation
Conjugation of kyssa (weak)
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.