kvinna
Faroese
Etymology
From Old Norse kvæna, from kván (“wife”), from Proto-Germanic *kwenǭ, from Proto-Indo-European *gʷḗn.
Pronunciation
- IPA(key): [kʰvɪnːa]
Noun
kvinna f (genitive singular kvinnu, plural kvinnur)
Declension
| Declension of kvinna | ||||
|---|---|---|---|---|
| f1 | singular | plural | ||
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | kvinna | kvinnan | kvinnur | kvinnurnar |
| accusative | kvinnu | kvinnuna | kvinnur | kvinnurnar |
| dative | kvinnu | kvinnuni | kvinnum | kvinnunum |
| genitive | kvinnu | kvinnunnar | kvinna | kvinnanna |
Synonyms
Derived terms
- forkvinna
- flakakvinna
- listakvinna
- løgtingskvinna
- skrivstovukvinna
- songkvinna
- tingkvinna
- vísindakvinna
References
Árnason, Kristján (2011) The Phonology of Icelandic and Faroese (The Phonology of the World's Languages) (in English), Oxford: Oxford University Press, page 87
Norwegian Bokmål
Alternative forms
- kvinnen m
Noun
kvinna f
- definite feminine singular of kvinne
Norwegian Nynorsk
Noun
kvinna f
- definite feminine singular of kvinne
Swedish
Alternative forms
- qvinna (obsolete since 1889)
- qwinna (obsolete)
Etymology
From Old Norse kvæna, from kván (“wife”), from Proto-Germanic *kwenǭ, from Proto-Indo-European *gʷḗn. Cognate with English queen.
Pronunciation
audio (file) - IPA(key): /ˈkvɪnːˌa/
Noun
kvinna c
- a woman
Declension
| Declension of kvinna | ||||
|---|---|---|---|---|
| Singular | Plural | |||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | kvinna | kvinnan | kvinnor | kvinnorna |
| Genitive | kvinnas | kvinnans | kvinnors | kvinnornas |
Antonyms
- man (with respect to gender)
Derived terms
Derived terms
|
|
|
References
- kvinna in Svenska Akademiens Ordlista över svenska språket (13th ed., online)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.