kvæna
Icelandic
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkʰvaiːna/
- Rhymes: -aiːna
Verb
kvæna (weak verb, third-person singular past indicative kvænti, supine kvænt)
- (transitive, usually reflexive or in the mediopassive) to marry (a man) to a woman
Conjugation
kvæna — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að kvæna | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
kvænt | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
kvænandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég kvæni | við kvænum | present (nútíð) |
ég kvæni | við kvænum |
| þú kvænir | þið kvænið | þú kvænir | þið kvænið | ||
| hann, hún, það kvænir | þeir, þær, þau kvæna | hann, hún, það kvæni | þeir, þær, þau kvæni | ||
| past (þátíð) |
ég kvænti | við kvæntum | past (þátíð) |
ég kvænti | við kvæntum |
| þú kvæntir | þið kvæntuð | þú kvæntir | þið kvæntuð | ||
| hann, hún, það kvænti | þeir, þær, þau kvæntu | hann, hún, það kvænti | þeir, þær, þau kvæntu | ||
| imperative (boðháttur) |
kvæn (þú) | kvænið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| kvæntu | kvæniði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
kvænast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að kvænast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
kvænst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
kvænandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég kvænist | við kvænumst | present (nútíð) |
ég kvænist | við kvænumst |
| þú kvænist | þið kvænist | þú kvænist | þið kvænist | ||
| hann, hún, það kvænist | þeir, þær, þau kvænast | hann, hún, það kvænist | þeir, þær, þau kvænist | ||
| past (þátíð) |
ég kvæntist | við kvæntumst | past (þátíð) |
ég kvæntist | við kvæntumst |
| þú kvæntist | þið kvæntust | þú kvæntist | þið kvæntust | ||
| hann, hún, það kvæntist | þeir, þær, þau kvæntust | hann, hún, það kvæntist | þeir, þær, þau kvæntust | ||
| imperative (boðháttur) |
kvænst (þú) | kvænist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| kvænstu | kvænisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
kvæntur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
kvæntur | kvænt | kvænt | kvæntir | kvæntar | kvænt | |
| accusative (þolfall) |
kvæntan | kvænta | kvænt | kvænta | kvæntar | kvænt | |
| dative (þágufall) |
kvæntum | kvæntri | kvæntu | kvæntum | kvæntum | kvæntum | |
| genitive (eignarfall) |
kvænts | kvæntrar | kvænts | kvæntra | kvæntra | kvæntra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
kvænti | kvænta | kvænta | kvæntu | kvæntu | kvæntu | |
| accusative (þolfall) |
kvænta | kvæntu | kvænta | kvæntu | kvæntu | kvæntu | |
| dative (þágufall) |
kvænta | kvæntu | kvænta | kvæntu | kvæntu | kvæntu | |
| genitive (eignarfall) |
kvænta | kvæntu | kvænta | kvæntu | kvæntu | kvæntu | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.