kuiri

Etymology

Borrowed from French cuire +‎ -i (verbal infinitive ending).

Pronunciation

• IPA^(key): /kuˈiri/
• Hyphenation: ku‧i‧ri

Verb

kuiri (present kuiras, past kuiris, future kuiros, conditional kuirus, volitive kuiru)

1. (transitive) to cook

Conjugation

Conjugation of kuiri present past future singular plural singular plural singular plural tense kuiras kuiris kuiros active participle kuiranta kuirantaj kuirinta kuirintaj kuironta kuirontaj acc. kuirantan kuirantajn kuirintan kuirintajn kuirontan kuirontajn passive participle kuirata kuirataj kuirita kuiritaj kuirota kuirotaj acc. kuiratan kuiratajn kuiritan kuiritajn kuirotan kuirotajn nominal active participle kuiranto kuirantoj kuirinto kuirintoj kuironto kuirontoj acc. kuiranton kuirantojn kuirinton kuirintojn kuironton kuirontojn nominal passive participle kuirato kuiratoj kuirito kuiritoj kuiroto kuirotoj acc. kuiraton kuiratojn kuiriton kuiritojn kuiroton kuirotojn adverbial active participle kuirante kuirinte kuironte adverbial passive participle kuirate kuirite kuirote infinitive kuiri imperative kuiru conditional kuirus

Noun

kuiri

1. godwit (migratory wading birds in the genus Limosa of the sandpiper family)

Anagrams

• kiiru, ruiki