kruisigen

Dutch

Pronunciation

  • (file)

Verb

kruisigen

  1. to crucify

Inflection

Inflection of kruisigen (weak)
infinitive kruisigen
past singular kruisigde
past participle gekruisigd
infinitive kruisigen
gerund kruisigen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular kruisig kruisigde
2nd person sing. (jij) kruisigt kruisigde
2nd person sing. (u) kruisigt kruisigde
2nd person sing. (gij) kruisigt kruisigde
3rd person singular kruisigt kruisigde
plural kruisigen kruisigden
subjunctive sing.1 kruisige kruisigde
subjunctive plur.1 kruisigen kruisigden
imperative sing. kruisig
imperative plur.1 kruisigt
participles kruisigend gekruisigd
1) Archaic.

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.