klokan
See also: Klokan
Czech
Etymology
Probably coined in the 19th century by Jan Svatopluk Presl, probably inspired by skokan;[1][2] the initial k- probably according to German Känguruh.[1]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈklokan]
- Rhymes: -okan
- Hyphenation: klo‧kan
Noun
klokan m
Declension
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | klokan | klokani, klokanové |
| genitive | klokana | klokanů |
| dative | klokanovi, klokanu | klokanům |
| accusative | klokana | klokany |
| vocative | klokane | klokani, klokanové |
| locative | klokanovi, klokanu | klokanech |
| instrumental | klokanem | klokany |
References
Serbo-Croatian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /klǒkan/
- Hyphenation: klo‧kan
Noun
klòkan m (Cyrillic spelling кло̀кан)
Declension
Declension of klokan
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | klokan | klokani |
| genitive | klokana | klokana |
| dative | klokanu | klokanima |
| accusative | klokana | klokane |
| vocative | klokane | klokani |
| locative | klokanu | klokanima |
| instrumental | klokanom | klokanima |
Synonyms
- (kangaroo): kȅngūr
Slovene
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈklóːkan/
- Tonal orthography: klọ̑kan
Noun
klókan m anim (genitive klókana, nominative plural klókani)
Declension
Declension of klókan (masculine anim., hard o-stem)
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | klókan | klókana | klókani |
| accusative | klókana | klókana | klókane |
| genitive | klókana | klókanov | klókanov |
| dative | klókanu | klókanoma | klókanom |
| locative | klókanu | klókanih | klókanih |
| instrumental | klókanom | klókanoma | klókani |
Synonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.