klauwen
Dutch
Pronunciation
- IPA(key): /ˈklɑu̯ə(n)/
Audio (file) - Rhymes: -ɑu̯ən
Etymology 1
Verb
klauwen
- to claw
Inflection
| Inflection of klauwen (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | klauwen | |||
| past singular | klauwde | |||
| past participle | geklauwd | |||
| infinitive | klauwen | |||
| gerund | klauwen n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | klauw | klauwde | ||
| 2nd person sing. (jij) | klauwt | klauwde | ||
| 2nd person sing. (u) | klauwt | klauwde | ||
| 2nd person sing. (gij) | klauwt | klauwde | ||
| 3rd person singular | klauwt | klauwde | ||
| plural | klauwen | klauwden | ||
| subjunctive sing.1 | klauwe | klauwde | ||
| subjunctive plur.1 | klauwen | klauwden | ||
| imperative sing. | klauw | |||
| imperative plur.1 | klauwt | |||
| participles | klauwend | geklauwd | ||
| 1) Archaic. | ||||
Etymology 2
See etymology on the main entry.
Noun
klauwen
- Plural form of klauw
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.