klaarblijkelijk

Dutch

Etymology

From klaar (clearly) + blijkelijk (apparent).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌklaːrˈblɛi̯kələk/
  • (file)

Adjective

klaarblijkelijk (comparative klaarblijkelijker, superlative klaarblijkelijkst)

  1. obvious, evident

Inflection

Inflection of klaarblijkelijk
uninflected klaarblijkelijk
inflected klaarblijkelijke
comparative klaarblijkelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial klaarblijkelijk klaarblijkelijker het klaarblijkelijkst
het klaarblijkelijkste
indefinite m./f. sing. klaarblijkelijke klaarblijkelijkere klaarblijkelijkste
n. sing. klaarblijkelijk klaarblijkelijker klaarblijkelijkste
plural klaarblijkelijke klaarblijkelijkere klaarblijkelijkste
definite klaarblijkelijke klaarblijkelijkere klaarblijkelijkste
partitive klaarblijkelijks klaarblijkelijkers
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.