kening
English
Noun
kening
- Misspelling of kenning.
Malay
Pronunciation
- (Johor-Selangor) IPA(key): /kəneŋ/
- (Riau-Lingga) IPA(key): /kənɪŋ/
- Rhymes: -əneŋ, -neŋ, -eŋ
Noun
kening (Jawi spelling کنيڠ, plural kening-kening)
- eyebrow (hair that grows over the bone ridge above the eye socket)
Old Frisian
Alternative forms
Etymology
From Proto-Germanic *kuningaz.
Noun
kening m
Declension
Declension of kening (masculine a-stem)
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | kening | keningar, keninga |
| accusative | kening | keningar, keninga |
| genitive | keninges | keninga |
| dative | keninge | keningum, keningem |
Descendants
West Frisian
Etymology
From Old Frisian kening, from Proto-Germanic *kuningaz.
Noun
kening c (plural keningen, diminutive keninkje)
- king
- Kening fan Ingelân ― King of England
-
Derived terms
- keningskip
- keninklik
- keninkryk
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.