keiser
Afrikaans
Etymology
Noun
keiser (plural keisers)
Estonian
Etymology
Borrowed from Middle Low German keiser (“emperor”). Cognates include German Kaiser and Finnish keisari.
Noun
keiser (genitive keisri, partitive keisrit)
Declension
Inflection of keiser (ÕS type 2/õpik, no gradation)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | keiser | keisrid |
| accusative | keisri | keisrid |
| genitive | keisri | keisrite |
| partitive | keisrit | keisreid |
| illative | keisrisse | keisritesse keisreisse |
| inessive | keisris | keisrites keisreis |
| elative | keisrist | keisritest keisreist |
| allative | keisrile | keisritele keisreile |
| adessive | keisril | keisritel keisreil |
| ablative | keisrilt | keisritelt keisreilt |
| translative | keisriks | keisriteks keisreiks |
| terminative | keisrini | keisriteni |
| essive | keisrina | keisritena |
| abessive | keisrita | keisriteta |
| comitative | keisriga | keisritega |
Norwegian Bokmål
Etymology
Noun
keiser m (definite singular keiseren, indefinite plural keisere, definite plural keiserne)
- an emperor
Derived terms
Related terms
See also
- keisar (Nynorsk)
References
- “keiser” in The Bokmål Dictionary.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.