karı

See also: kari, Kari, and Kári

Gagauz

Noun

karı

  1. woman

References

  • İsmail Ulutaş, Relative Clauses in Gagauz Syntax (2004)

Turkish

Etymology

From Old Turkic karı‎ (“old person”), from Proto-Turkic [Term?].

Noun

karı (definite accusative karıyı, plural karılar)

  1. wife
  2. trull

Declension

Inflection
Nominative karı
Definite accusative karıyı
Singular Plural
Nominative karı karılar
Definite accusative karıyı karıları
Dative karıya karılara
Locative karıda karılarda
Ablative karıdan karılardan
Genitive karının karıların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular karım karılarım
2nd singular karın karıların
3rd singular karısı karıları
1st plural karımız karılarımız
2nd plural karınız karılarınız
3rd plural karıları karıları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular karıyım karılarım
2nd singular karısın karılarsın
3rd singular karı
karıdır		 karılar
karılardır
1st plural karıyız karılarız
2nd plural karısınız karılarsınız
3rd plural karılar karılardır

Synonyms

  • zevce (1)

Noun

karı

  1. accusative singular of kar
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.