kanti

Etymology

From Latin cantāre, present active infinitive of cantō.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkanti/
• Hyphenation: kan‧ti

Verb

kanti (present kantas, past kantis, future kantos, conditional kantus, volitive kantu)

1. (intransitive) to sing

   Mi ne estas muzikema, sed mi ŝatas kanti en duŝo.

   I am not musical, but I like to sing in the shower.

Conjugation

Conjugation of kanti present past future singular plural singular plural singular plural tense kantas kantis kantos active participle kantanta kantantaj kantinta kantintaj kantonta kantontaj acc. kantantan kantantajn kantintan kantintajn kantontan kantontajn nominal active participle kantanto kantantoj kantinto kantintoj kantonto kantontoj acc. kantanton kantantojn kantinton kantintojn kantonton kantontojn adverbial active participle kantante kantinte kantonte infinitive kanti imperative kantu conditional kantus

Noun

kàntī m (plural kantunā̀, possessed form kàntin)

1. shop, store

Noun

kanti

1. plural of kanto

Verb

kanti

1. to cast

Noun

kantî

1. light or gentle hit or tap