kaland
Hungarian
Etymology
Back-formation from kalandozik. Created by Ferenc Verseghy during the Hungarian language reform which took place in the 18th–19th centuries.[1]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈkɒlɒnd]
- Hyphenation: ka‧land
Noun
kaland (plural kalandok)
Declension
| Inflection (stem in -o-, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | kaland | kalandok |
| accusative | kalandot | kalandokat |
| dative | kalandnak | kalandoknak |
| instrumental | kalanddal | kalandokkal |
| causal-final | kalandért | kalandokért |
| translative | kalanddá | kalandokká |
| terminative | kalandig | kalandokig |
| essive-formal | kalandként | kalandokként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | kalandban | kalandokban |
| superessive | kalandon | kalandokon |
| adessive | kalandnál | kalandoknál |
| illative | kalandba | kalandokba |
| sublative | kalandra | kalandokra |
| allative | kalandhoz | kalandokhoz |
| elative | kalandból | kalandokból |
| delative | kalandról | kalandokról |
| ablative | kalandtól | kalandoktól |
| Possessive forms of kaland | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | kalandom | kalandjaim |
| 2nd person sing. | kalandod | kalandjaid |
| 3rd person sing. | kalandja | kalandjai |
| 1st person plural | kalandunk | kalandjaink |
| 2nd person plural | kalandotok | kalandjaitok |
| 3rd person plural | kalandjuk | kalandjaik |
References
- ↑ Gábor Zaicz, Etimológiai szótár: Magyar szavak és toldalékok eredete, Tinta Könyvkiadó, 2006, →ISBN
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.