jökull
See also: Jökull
Icelandic
FWOTD – 3 February 2013
Etymology
From Old Norse jǫkull, from Proto-Germanic *jekulaz, *jikilaz. Diminutive of jaki (“a piece of ice, broken ice”).[1][2]
Pronunciation
- IPA(key): /ˈjœːkʏtl/
- Rhymes: -œːkʏtl
Noun
jökull m (genitive singular jökuls, nominative plural jöklar)
- glacier
- 1886, Benedikt Gröndal, Sagan af Heljarslóðarorrustu
- Þar er klofsnjór á sumrum, en jökull á vetrum.
- 1886, Benedikt Gröndal, Sagan af Heljarslóðarorrustu
Declension
declension of jökull
| m-s1 | singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | jökull | jökullinn | jöklar | jöklarnir |
| accusative | jökul | jökulinn | jökla | jöklana |
| dative | jökli | jöklinum | jöklum | jöklunum |
| genitive | jökuls | jökulsins | jökla | jöklanna |
Derived terms
- jökulhlaup
- Vatnajökull
Related terms
Descendants
References
- ↑ JÖKULL from Cleasby/Vigfusson
- 1 2 jøkel substantiv, fælleskøn
- ↑ jökel in Svenska Akademiens ordbok online.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.