italus
See also: itāļus
Latin
Etymology
From Ītalia (“Italy”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈiː.ta.lus/, [ˈiː.ta.ɫʊs]
Adjective
ītalus (feminine ītala, neuter ītalum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ītalus | ītala | ītalum | ītalī | ītalae | ītala | |
| genitive | ītalī | ītalae | ītalī | ītalōrum | ītalārum | ītalōrum | |
| dative | ītalō | ītalō | ītalīs | ||||
| accusative | ītalum | ītalam | ītalum | ītalōs | ītalās | ītala | |
| ablative | ītalō | ītalā | ītalō | ītalīs | |||
| vocative | ītale | ītala | ītalum | ītalī | ītalae | ītala | |
Synonyms
Noun
ītalus m (genitive ītalī); second declension
- an Italian man
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | ītalus | ītalī |
| genitive | ītalī | ītalōrum |
| dative | ītalō | ītalīs |
| accusative | ītalum | ītalōs |
| ablative | ītalō | ītalīs |
| vocative | ītale | ītalī |
Synonyms
- (Italian man): ītalicus
References
- italus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- to banish a person from Italy: interdicere alicui Italiā
- to banish a person from Italy: interdicere alicui Italiā
- italus in Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
- italus in William Smith, editor (1848) A Dictionary of Greek Biography and Mythology, London: John Murray
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.