italicus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /iːˈta.li.kus/, [iːˈta.lɪ.kʊs]
Adjective
ītalicus (feminine ītalica, neuter ītalicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ītalicus | ītalica | ītalicum | ītalicī | ītalicae | ītalica | |
| genitive | ītalicī | ītalicae | ītalicī | ītalicōrum | ītalicārum | ītalicōrum | |
| dative | ītalicō | ītalicō | ītalicīs | ||||
| accusative | ītalicum | ītalicam | ītalicum | ītalicōs | ītalicās | ītalica | |
| ablative | ītalicō | ītalicā | ītalicō | ītalicīs | |||
| vocative | ītalice | ītalica | ītalicum | ītalicī | ītalicae | ītalica | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.