irtohiekka
Finnish
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈirtoˌhie̯kːɑ/
- Hyphenation: ir‧to‧hiek‧ka
Noun
irtohiekka
Declension
| Inflection of irtohiekka (Kotus type 9/kala, kk-k gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | irtohiekka | irtohiekat | |
| genitive | irtohiekan | irtohiekkojen | |
| partitive | irtohiekkaa | irtohiekkoja | |
| illative | irtohiekkaan | irtohiekkoihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | irtohiekka | irtohiekat | |
| accusative | nom. | irtohiekka | irtohiekat |
| gen. | irtohiekan | ||
| genitive | irtohiekan | irtohiekkojen irtohiekkainrare | |
| partitive | irtohiekkaa | irtohiekkoja | |
| inessive | irtohiekassa | irtohiekoissa | |
| elative | irtohiekasta | irtohiekoista | |
| illative | irtohiekkaan | irtohiekkoihin | |
| adessive | irtohiekalla | irtohiekoilla | |
| ablative | irtohiekalta | irtohiekoilta | |
| allative | irtohiekalle | irtohiekoille | |
| essive | irtohiekkana | irtohiekkoina | |
| translative | irtohiekaksi | irtohiekoiksi | |
| instructive | — | irtohiekoin | |
| abessive | irtohiekatta | irtohiekoitta | |
| comitative | — | irtohiekkoineen | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.