ironia
Catalan
Etymology
From Latin ironia, from Ancient Greek εἰρωνεία (eirōneía).
Noun
ironia f (plural ironies)
Derived terms
- irònic
- ironitzar
Further reading
- “ironia” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
Esperanto
Adjective
ironia (accusative singular ironian, plural ironiaj, accusative plural ironiajn)
Related terms
- ironie (“ironically”)
- ironii (“to use irony”)
- ironio (“irony”)
Finnish
Noun
ironia
Declension
| Inflection of ironia (Kotus type 12/kulkija, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | ironia | ironiat | |
| genitive | ironian | ironioiden ironioitten | |
| partitive | ironiaa | ironioita | |
| illative | ironiaan | ironioihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | ironia | ironiat | |
| accusative | nom. | ironia | ironiat |
| gen. | ironian | ||
| genitive | ironian | ironioiden ironioitten ironiainrare | |
| partitive | ironiaa | ironioita | |
| inessive | ironiassa | ironioissa | |
| elative | ironiasta | ironioista | |
| illative | ironiaan | ironioihin | |
| adessive | ironialla | ironioilla | |
| ablative | ironialta | ironioilta | |
| allative | ironialle | ironioille | |
| essive | ironiana | ironioina | |
| translative | ironiaksi | ironioiksi | |
| instructive | — | ironioin | |
| abessive | ironiatta | ironioitta | |
| comitative | — | ironioineen | |
Interlingua
Noun
ironia (plural ironias)
Italian
Etymology
Noun
ironia f (plural ironie)
Derived terms
Anagrams
Latin
Etymology
From Ancient Greek εἰρωνεία (eirōneía).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /iː.roːˈniː.a/
Noun
īrōnīa f (genitive īrōnīae); first declension
Inflection
First declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | īrōnīa | īrōnīae |
| genitive | īrōnīae | īrōnīārum |
| dative | īrōnīae | īrōnīīs |
| accusative | īrōnīam | īrōnīās |
| ablative | īrōnīā | īrōnīīs |
| vocative | īrōnīa | īrōnīae |
Descendants
References
- ironia in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- ironia in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
Occitan
Etymology
Noun
ironia f (uncountable)
Polish
Pronunciation
- IPA(key): /iˈrɔ.ɲa/
Noun
ironia f (diminutive ironijka)
Declension
Usage notes
- Mostly used in the singular.
Citations
- 2004 January 3, Zbigniew Bauer, “Sen jest życiem”, in Gazeta Krakowska, "Polskapresse". Oddział "Prasa Krakowska":
- I następnie "sprzedają" tę wojnę mediom tak, jakby była ona najprawdziwsza. Gdzie są granice oszustwa, skoro w strumieniu informacji płynących z "frontów" i frontów nie ma miejsca na żadne przymrużenie oka, żadne ironie czy kpinki. Jest to, co jest w CNN i zarazem w CNN jest to, co jest. Pan Bóg bowiem przedstawił się niegdyś: "Jestem, który-m jest".
Antonyms
- dosłowność
Related terms
- ironista
- ironistka
- ironizowanie
- ironizować
- ironiczny
- ironicznie
Further reading
- ironia in Polish dictionaries at PWN
Portuguese
Etymology
Noun
ironia f (plural ironias)
Romanian
Pronunciation
- IPA(key): /i.roˈni.ja/
Noun
ironia f
- definite singular nominative and accusative form of ironie.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.