inimicare
Italian
Etymology
From Latin inimīcāre, present active infinitive of inimīcō (“I make enemies”).
Verb
inimicare
- (transitive) to alienate, antagonize, make hostile
Conjugation
Conjugation of inimicare
| infinitive | inimicare | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere | gerund | inimicando | |||
| present participle | inimicante | past participle | inimicato | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | inimico | inimichi | inimica | inimichiamo | inimicate | inimicano |
| imperfect | inimicavo | inimicavi | inimicava | inimicavamo | inimicavate | inimicavano |
| past historic | inimicai | inimicasti | inimicò | inimicammo | inimicaste | inimicarono |
| future | inimicherò | inimicherai | inimicherà | inimicheremo | inimicherete | inimicheranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | inimicherei | inimicheresti | inimicherebbe | inimicheremmo | inimichereste | inimicherebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | inimichi | inimichi | inimichi | inimichiamo | inimichiate | inimichino |
| imperfect | inimicassi | inimicassi | inimicasse | inimicassimo | inimicaste | inimicassero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| inimica, non inimicare | inimichi | inimichiamo | inimicate | inimichino | ||
Related terms
Anagrams
Latin
Verb
inimīcāre
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.