igi

See also: -igi, -iĝi, iĝi, and īgi

Cebuano

Pronunciation

  • Hyphenation: i‧gi

Verb

igi

  1. to drive away

Esperanto

Etymology

Back formation of the suffix -igi

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈiɡi/

Verb

igi (present igas, past igis, future igos, conditional igus, volitive igu)

  1. (transitive) to cause to be, to cause to do, to make
    Vi igas min feliĉa.
    You make me happy (You cause me to be happy).
    La instruisto igas la lernanton studi.
    The teacher makes the student study (The teacher causes the student to study).

Conjugation

Conjugation of igi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense igas igis igos
active participle iganta igantaj iginta igintaj igonta igontaj
acc. igantan igantajn igintan igintajn igontan igontajn
passive participle igata igataj igita igitaj igota igotaj
acc. igatan igatajn igitan igitajn igotan igotajn
nominal active participle iganto igantoj iginto igintoj igonto igontoj
acc. iganton igantojn iginton igintojn igonton igontojn
nominal passive participle igato igatoj igito igitoj igoto igotoj
acc. igaton igatojn igiton igitojn igoton igotojn
adverbial active participle igante iginte igonte
adverbial passive participle igate igite igote
infinitive igi imperative igu conditional igus

See also

Japanese

Romanization

igi

  1. Rōmaji transcription of いぎ
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.