hverfa

Icelandic

hverfa (strong verb, third-person singular past indicative hvarf, third-person plural past indicative hurfu, supine horfið)

hverfa — active voice (germynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að hverfa
supine (sagnbót)		horfið
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		hverfandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég hverf	við hverfum	present (nútíð)	ég hverfi	við hverfum
	þú hverfur	þið hverfið		þú hverfir	þið hverfið
	hann, hún, það hverfur	þeir, þær, þau hverfa		hann, hún, það hverfi	þeir, þær, þau hverfi

past (þátíð)	ég hvarf	við hurfum	past (þátíð)	ég hyrfi	við hyrfum
	þú hvarfst	þið hurfuð		þú hyrfir	þið hyrfuð
	hann, hún, það hvarf	þeir, þær, þau hurfu		hann, hún, það hyrfi	þeir, þær, þau hyrfu

imperative (boðháttur)	hverf (þú)	hverfið (þið)
	hverfðu	hverfiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

horfinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
strong declension (sterk beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	horfinn	horfin	horfið	horfnir	horfnar	horfin
accusative (þolfall)	horfinn	horfna	horfið	horfna	horfnar	horfin
dative (þágufall)	horfnum	horfinni	horfnu	horfnum	horfnum	horfnum
genitive (eignarfall)	horfins	horfinnar	horfins	horfinna	horfinna	horfinna

weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
weak declension (veik beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	horfni	horfna	horfna	horfnu	horfnu	horfnu
accusative (þolfall)	horfna	horfnu	horfna	horfnu	horfnu	horfnu
dative (þágufall)	horfna	horfnu	horfna	horfnu	horfnu	horfnu
genitive (eignarfall)	horfna	horfnu	horfna	horfnu	horfnu	horfnu

Causative of hverfa (1). From Old Norse hverfa, from Proto-Germanic *hwarbijaną.

hverfa (weak verb, third-person singular past indicative hverfði, supine hverft)

hverfa — active voice (germynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að hverfa
supine (sagnbót)		hverft
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		hverfandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég hverfi	við hverfum	present (nútíð)	ég hverfi	við hverfum
	þú hverfir	þið hverfið		þú hverfir	þið hverfið
	hann, hún, það hverfir	þeir, þær, þau hverfa		hann, hún, það hverfi	þeir, þær, þau hverfi

past (þátíð)	ég hverfði	við hverfðum	past (þátíð)	ég hverfði	við hverfðum
	þú hverfðir	þið hverfðuð		þú hverfðir	þið hverfðuð
	hann, hún, það hverfði	þeir, þær, þau hverfðu		hann, hún, það hverfði	þeir, þær, þau hverfðu

imperative (boðháttur)	hverf (þú)	hverfið (þið)
	hverfðu	hverfiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hverfast — mediopassive voice (miðmynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að hverfast
supine (sagnbót)		hverfst
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		hverfandist the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég hverfist	við hverfumst	present (nútíð)	ég hverfist	við hverfumst
	þú hverfist	þið hverfist		þú hverfist	þið hverfist
	hann, hún, það hverfist	þeir, þær, þau hverfast		hann, hún, það hverfist	þeir, þær, þau hverfist

past (þátíð)	ég hverfðist	við hverfðumst	past (þátíð)	ég hverfðist	við hverfðumst
	þú hverfðist	þið hverfðust		þú hverfðist	þið hverfðust
	hann, hún, það hverfðist	þeir, þær, þau hverfðust		hann, hún, það hverfðist	þeir, þær, þau hverfðust

imperative (boðháttur)	hverfst (þú)	hverfist (þið)
	hverfstu	hverfisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

hverfður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
strong declension (sterk beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hverfður	hverfð	hverft	hverfðir	hverfðar	hverfð
accusative (þolfall)	hverfðan	hverfða	hverft	hverfða	hverfðar	hverfð
dative (þágufall)	hverfðum	hverfðri	hverfðu	hverfðum	hverfðum	hverfðum
genitive (eignarfall)	hverfðs	hverfðrar	hverfðs	hverfðra	hverfðra	hverfðra

weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
weak declension (veik beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	hverfði	hverfða	hverfða	hverfðu	hverfðu	hverfðu
accusative (þolfall)	hverfða	hverfðu	hverfða	hverfðu	hverfðu	hverfðu
dative (þágufall)	hverfða	hverfðu	hverfða	hverfðu	hverfðu	hverfðu
genitive (eignarfall)	hverfða	hverfðu	hverfða	hverfðu	hverfðu	hverfðu

hverfa

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.