husar
Czech
Noun
husar m
Declension
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | husar | husaři |
| genitive | husara | husarů |
| dative | husarovi, husaru | husarům |
| accusative | husara | husary |
| vocative | husare | husaři |
| locative | husarovi, husaru | husarech |
| instrumental | husarem | husary |
Further reading
- husar in Příruční slovník jazyka českého, 1935–1957
- husar in Slovník spisovného jazyka českého, 1960–1971, 1989
Serbo-Croatian
Etymology
From Hungarian huszár (“cavalryman”), from Serbo-Croatian gusar (“highwayman, brigand”), from Byzantine Greek khossarios or khonsarios or from Italian corsaro (“corsair”), from Medieval Latin cursārius (“pirate”), from Latin cursus (“running”), from currō (“run”).
Pronunciation
- IPA(key): /xûsaːr/
- Hyphenation: hu‧sar
Noun
hȕsār m (Cyrillic spelling ху̏са̄р)
Declension
Declension of husar
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | husar | husari |
| genitive | husara | husara |
| dative | husaru | husarima |
| accusative | husara | husare |
| vocative | husaru | husari |
| locative | husaru | husarima |
| instrumental | husarom | husarima |
Swedish
Noun
husar c
Tetum
Noun
husar
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.