horruitus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of horreō.

Participle

horruitus m (feminine horruita, neuter horruitum); first/second declension

  1. trembled

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative horruitus horruita horruitum horruitī horruitae horruita
genitive horruitī horruitae horruitī horruitōrum horruitārum horruitōrum
dative horruitō horruitō horruitīs
accusative horruitum horruitam horruitum horruitōs horruitās horruita
ablative horruitō horruitā horruitō horruitīs
vocative horruite horruita horruitum horruitī horruitae horruita
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.