haltigi

Esperanto

Etymology

halti +‎ -igi

Verb

haltigi (present haltigas, past haltigis, future haltigos, conditional haltigus, volitive haltigu)

  1. (transitive) to halt, stop

Inflection

Conjugation of haltigi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense haltigas haltigis haltigos
active participle haltiganta haltigantaj haltiginta haltigintaj haltigonta haltigontaj
acc. haltigantan haltigantajn haltigintan haltigintajn haltigontan haltigontajn
passive participle haltigata haltigataj haltigita haltigitaj haltigota haltigotaj
acc. haltigatan haltigatajn haltigitan haltigitajn haltigotan haltigotajn
nominal active participle haltiganto haltigantoj haltiginto haltigintoj haltigonto haltigontoj
acc. haltiganton haltigantojn haltiginton haltigintojn haltigonton haltigontojn
nominal passive participle haltigato haltigatoj haltigito haltigitoj haltigoto haltigotoj
acc. haltigaton haltigatojn haltigiton haltigitojn haltigoton haltigotojn
adverbial active participle haltigante haltiginte haltigonte
adverbial passive participle haltigate haltigite haltigote
infinitive haltigi imperative haltigu conditional haltigus

Derived terms

  • antaŭhaltigi (“to forestall, prevent”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.