grafit
Catalan
Noun
grafit m (plural grafits)
Further reading
- “grafit” in Diccionari de la llengua catalana, segona edició, Institut d’Estudis Catalans.
Danish
Etymology
From Ancient Greek γράφω (gráphō).
Pronunciation
- IPA(key): [ɡ̊ʁɑˈfid̥]
Noun
grafit c (singular definite grafitten, not used in plural form)
Inflection
Declension of grafit
| common gender |
Singular | |
|---|---|---|
| indefinite | definite | |
| nominative | grafit | grafitten |
| genitive | grafits | grafittens |
Romanian
Etymology
Noun
grafit n (uncountable)
Serbo-Croatian
Pronunciation
- IPA(key): /ɡrǎfiːt/
- Hyphenation: gra‧fit
Noun
gràfīt m (Cyrillic spelling гра̀фӣт)
- graphite (form of carbon)
Declension
Declension of grafit
| singular | |
|---|---|
| nominative | gràfīt |
| genitive | grafíta |
| dative | grafitu |
| accusative | grafit |
| vocative | grafite |
| locative | grafitu |
| instrumental | grafitom |
Swedish

grafit
Pronunciation
- Rhymes: -iːt
Noun
grafit c
- graphite (form of carbon)
Declension
| Declension of grafit | ||||
|---|---|---|---|---|
| Uncountable | ||||
| Indefinite | Definite | |||
| Nominative | grafit | grafiten | — | — |
| Genitive | grafits | grafitens | — | — |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.