görbület
Hungarian
Etymology
görbül + -et, created during the Hungarian language reform which took place in the 18th–19th centuries.[1]
Pronunciation
- IPA(key): [ˈɡørbylɛt]
- Hyphenation: gör‧bü‧let
Noun
görbület (plural görbületek)
Declension
| Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | görbület | görbületek |
| accusative | görbületet | görbületeket |
| dative | görbületnek | görbületeknek |
| instrumental | görbülettel | görbületekkel |
| causal-final | görbületért | görbületekért |
| translative | görbületté | görbületekké |
| terminative | görbületig | görbületekig |
| essive-formal | görbületként | görbületekként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | görbületben | görbületekben |
| superessive | görbületen | görbületeken |
| adessive | görbületnél | görbületeknél |
| illative | görbületbe | görbületekbe |
| sublative | görbületre | görbületekre |
| allative | görbülethez | görbületekhez |
| elative | görbületből | görbületekből |
| delative | görbületről | görbületekről |
| ablative | görbülettől | görbületektől |
| Possessive forms of görbület | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | görbületem | görbületeim |
| 2nd person sing. | görbületed | görbületeid |
| 3rd person sing. | görbülete | görbületei |
| 1st person plural | görbületünk | görbületeink |
| 2nd person plural | görbületetek | görbületeitek |
| 3rd person plural | görbületük | görbületeik |
References
- ↑ Gábor Zaicz, Etimológiai szótár: Magyar szavak és toldalékok eredete, Tinta Könyvkiadó, 2006, →ISBN
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.