formaalius
Finnish
Etymology
Noun
formaalius
- formality (state or condition of being formal)
Declension
| Inflection of formaalius (Kotus type 40/kalleus, t-d gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | formaalius | formaaliudet | |
| genitive | formaaliuden | formaaliuksien | |
| partitive | formaaliutta | formaaliuksia | |
| illative | formaaliuteen | formaaliuksiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | formaalius | formaaliudet | |
| accusative | nom. | formaalius | formaaliudet |
| gen. | formaaliuden | ||
| genitive | formaaliuden | formaaliuksien | |
| partitive | formaaliutta | formaaliuksia | |
| inessive | formaaliudessa | formaaliuksissa | |
| elative | formaaliudesta | formaaliuksista | |
| illative | formaaliuteen | formaaliuksiin | |
| adessive | formaaliudella | formaaliuksilla | |
| ablative | formaaliudelta | formaaliuksilta | |
| allative | formaaliudelle | formaaliuksille | |
| essive | formaaliutena | formaaliuksina | |
| translative | formaaliudeksi | formaaliuksiksi | |
| instructive | — | formaaliuksin | |
| abessive | formaaliudetta | formaaliuksitta | |
| comitative | — | formaaliuksineen | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.