fljóta
Icelandic
Etymology
From Old Norse fljóta, from Proto-Germanic *fleutaną.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈfljouːta/
- Rhymes: -ouːta
Verb
fljóta (strong verb, third-person singular past indicative flaut, third-person plural past indicative flutu, supine flotið)
- to float
Conjugation
fljóta — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að fljóta | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
flotið | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
fljótandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég flýt | við fljótum | present (nútíð) |
ég fljóti | við fljótum |
| þú flýtur | þið fljótið | þú fljótir | þið fljótið | ||
| hann, hún, það flýtur | þeir, þær, þau fljóta | hann, hún, það fljóti | þeir, þær, þau fljóti | ||
| past (þátíð) |
ég flaut | við flutum | past (þátíð) |
ég flyti | við flytum |
| þú flaust | þið flutuð | þú flytir | þið flytuð | ||
| hann, hún, það flaut | þeir, þær, þau flutu | hann, hún, það flyti | þeir, þær, þau flytu | ||
| imperative (boðháttur) |
fljót (þú) | fljótið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| fljóttu | fljótiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
flotinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
flotinn | flotin | flotið | flotnir | flotnar | flotin | |
| accusative (þolfall) |
flotinn | flotna | flotið | flotna | flotnar | flotin | |
| dative (þágufall) |
flotnum | flotinni | flotnu | flotnum | flotnum | flotnum | |
| genitive (eignarfall) |
flotins | flotinnar | flotins | flotinna | flotinna | flotinna | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
flotni | flotna | flotna | flotnu | flotnu | flotnu | |
| accusative (þolfall) |
flotna | flotnu | flotna | flotnu | flotnu | flotnu | |
| dative (þágufall) |
flotna | flotnu | flotna | flotnu | flotnu | flotnu | |
| genitive (eignarfall) |
flotna | flotnu | flotna | flotnu | flotnu | flotnu | |
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *fleutaną, whence also Old English flēotan, Old Frisian fliata, Old Saxon fliotan, Old High German fliuzan, fleozan.
Verb
fljóta
- to float
Descendants
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.