finni
See also: Finni
Faroese
Noun
finni m (genitive singular finna, plural finnar)
- Finn (who has Finnish as mother tongue)
Declension
| m1 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | finni | finnin | finnar | finnarnir |
| Accusative | finna | finnan | finnar | finnarnar |
| Dative | finna | finnanum | finnum | finnunum |
| Genitive | finna | finnans | finna | finnanna |
Related terms
- finnlendingur
- finnlandssvii
Finnish
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈfinːi/
- Hyphenation: fin‧ni
Noun
finni
Declension
| Inflection of finni (Kotus type 5/risti, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | finni | finnit | |
| genitive | finnin | finnien | |
| partitive | finniä | finnejä | |
| illative | finniin | finneihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | finni | finnit | |
| accusative | nom. | finni | finnit |
| gen. | finnin | ||
| genitive | finnin | finnien | |
| partitive | finniä | finnejä | |
| inessive | finnissä | finneissä | |
| elative | finnistä | finneistä | |
| illative | finniin | finneihin | |
| adessive | finnillä | finneillä | |
| ablative | finniltä | finneiltä | |
| allative | finnille | finneille | |
| essive | finninä | finneinä | |
| translative | finniksi | finneiksi | |
| instructive | — | finnein | |
| abessive | finnittä | finneittä | |
| comitative | — | finneineen | |
See also
Norman
Alternative forms
- finir (Guernsey)
Etymology
From Old French finer, finir, from Latin fīniō, fīnīre, from fīnis (“boundary, limit”).
Pronunciation
-
Audio (Jersey) (file)
Verb
finni (gerund finnithie)
Antonyms
- c'menchi (“to begin, start”)
Derived terms
- finnissement (“ending”)
Verb
finni
- past participle of finni
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.