ficturus
Latin
Etymology
Future active participle of fingō.
Participle
fictūrus m (feminine fictūra, neuter fictūrum); first/second declension
- about to shape
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | fictūrus | fictūra | fictūrum | fictūrī | fictūrae | fictūra | |
| genitive | fictūrī | fictūrae | fictūrī | fictūrōrum | fictūrārum | fictūrōrum | |
| dative | fictūrō | fictūrō | fictūrīs | ||||
| accusative | fictūrum | fictūram | fictūrum | fictūrōs | fictūrās | fictūra | |
| ablative | fictūrō | fictūrā | fictūrō | fictūrīs | |||
| vocative | fictūre | fictūra | fictūrum | fictūrī | fictūrae | fictūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.