fagna
Faroese
Verb
fagna (third person singular past indicative fagnaði, third person plural past indicative fagnað, supine fagnað)
- to welcome
Conjugation
| v-30 | ||||
| infinitive | fagna | |||
|---|---|---|---|---|
| present participle | fagnandi | |||
| past participle a6 | fagnaður | |||
| supine | fagnað | |||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| indicative | eg | tú | hann/hon/tað | vit, tit, teir/tær/tey, tygum |
| present | fagni | fagnar | fagnar | fagna |
| past | fagnaði | fagnaði | fagnaði | fagnaðu |
| imperative | – | tú | – | tit |
| present | — | fagna! | — | fagnið! |
Old Norse
Verb
fagna
- (transitive, with dative) to rejoice (over, in something)
- (transitive, with dative) to welcome
Conjugation
Conjugation of fagna — active (weak class 2)
| infinitive | fagna | |
|---|---|---|
| present participle | fagnandi | |
| past participle | fagnaðr | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | fagna | fagnaða |
| 2nd-person singular | fagnar | fagnaðir |
| 3rd-person singular | fagnar | fagnaði |
| 1st-person plural | fǫgnum | fǫgnuðum |
| 2nd-person plural | fagnið | fǫgnuðuð |
| 3rd-person plural | fagna | fǫgnuðu |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | fagna | fagnaða |
| 2nd-person singular | fagnir | fagnaðir |
| 3rd-person singular | fagnir | fagnaði |
| 1st-person plural | fagnim | fagnaðim |
| 2nd-person plural | fagnið | fagnaðið |
| 3rd-person plural | fagni | fagnaði |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | fagna | |
| 1st-person plural | fǫgnum | |
| 2nd-person plural | fagnið | |
Conjugation of fagna — mediopassive (weak class 2)
| infinitive | fagnask | |
|---|---|---|
| present participle | fagnandisk | |
| past participle | fagnazk | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | fǫgnumk | fǫgnuðumk |
| 2nd-person singular | fagnask | fagnaðisk |
| 3rd-person singular | fagnask | fagnaðisk |
| 1st-person plural | fǫgnumsk | fǫgnuðumsk |
| 2nd-person plural | fagnizk | fǫgnuðuzk |
| 3rd-person plural | fagnask | fǫgnuðusk |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | fǫgnumk | fǫgnuðumk |
| 2nd-person singular | fagnisk | fagnaðisk |
| 3rd-person singular | fagnisk | fagnaðisk |
| 1st-person plural | fagnimsk | fagnaðimsk |
| 2nd-person plural | fagnizk | fagnaðizk |
| 3rd-person plural | fagnisk | fagnaðisk |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | fagnask | |
| 1st-person plural | fǫgnumsk | |
| 2nd-person plural | fagnizk | |
References
- fagna in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.