enfurruñar
Galician
Etymology
From Middle French enfrogner (“to frown”),[1] from Old French froigner (“to frown or scowl”), from Gaulish *frognā (“nostril”), from Proto-Celtic *srognā. Cognate with Spanish enfurruñar and French renfrogner.
Pronunciation
- IPA(key): /eɱfuruˈɲaɾ/
Verb
enfurruñar (first-person singular present enfurruño, first-person singular preterite enfurruñei, past participle enfurruñado)
Conjugation
Conjugation of enfurruñar
| infinitive | enfurruñar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | enfurruñando | ||||||
| past participle | singular | plural | |||||
| masculine | enfurruñado | enfurruñados | |||||
| feminine | enfurruñada | enfurruñadas | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | eu | ti | el / ela / Vde. | nós | vós | eles / elas / Vdes. | |
| present | enfurruño | enfurruñas | enfurruña | enfurruñamos | enfurruñades | enfurruñan | |
| imperfect | enfurruñaba | enfurruñabas | enfurruñaba | enfurruñabamos | enfurruñabades | enfurruñaban | |
| preterite | enfurruñei | enfurruñaches | enfurruñou | enfurruñamos | enfurruñastes | enfurruñaron | |
| pluperfect | enfurruñara | enfurruñaras | enfurruñara | enfurruñaramos | enfurruñarades | enfurruñaran | |
| future | enfurruñarei | enfurruñarás | enfurruñará | enfurruñaremos | enfurruñaredes | enfurruñarán | |
| conditional | enfurruñaría | enfurruñarías | enfurruñaría | enfurruñariamos | enfurruñariades | enfurruñarían | |
| subjunctive | eu | ti | el / ela / Vde. | nós | vós | eles / elas / Vdes. | |
| present | enfurruñe | enfurruñes | enfurruñe | enfurruñemos | enfurruñedes | enfurruñen | |
| preterite | enfurruñase | enfurruñases | enfurruñase | enfurruñásemos | enfurruñásedes | enfurruñasen | |
| future | enfurruñar | enfurruñares | enfurruñar | enfurruñarmos | enfurruñardes | enfurruñaren | |
| imperative | — | ti | Vde. | nós | vós | Vdes. | |
| affirmative | — | enfurruña | enfurruñe | enfurruñemos | enfurruñade | enfurruñen | |
| negative | — | enfurruñes | enfurruñe | enfurruñemos | enfurruñedes | enfurruñen | |
| personal infinitive | eu | ti | el / ela / Vde. | nós | vós | eles / elas / Vdes. | |
| enfurruñar | enfurruñares | enfurruñar | enfurruñarmos | enfurruñardes | enfurruñaren | ||
References
- “enfurruñar” in Santamarina, Antón (coord.): Tesouro informatizado da lingua galega. Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- “enfurruñado” in Álvarez, Rosario (coord.): Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués, Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega.
- ↑ Coromines, Joan; Pascual, José A. (1991–1997). Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico. Madrid: Gredos, s.v. enfurruñar.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.