encyclicus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /enˈky.kli.kus/, [ɛŋˈkʏ.klɪ.kʊs]
Adjective
encyclicus (feminine encyclica, neuter encyclicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | encyclicus | encyclica | encyclicum | encyclicī | encyclicae | encyclica | |
| genitive | encyclicī | encyclicae | encyclicī | encyclicōrum | encyclicārum | encyclicōrum | |
| dative | encyclicō | encyclicō | encyclicīs | ||||
| accusative | encyclicum | encyclicam | encyclicum | encyclicōs | encyclicās | encyclica | |
| ablative | encyclicō | encyclicā | encyclicō | encyclicīs | |||
| vocative | encyclice | encyclica | encyclicum | encyclicī | encyclicae | encyclica | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.