eki

Numeral

eki

1. (cardinal) two

References

• Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002) Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎, Simferopol: Dolya, →ISBN

Etymology

ek +‎ -i

Verb

eki (present ekas, past ekis, future ekos, conditional ekus, volitive eku)

1. (transitive) to begin, start

Conjugation

Conjugation of eki present past future singular plural singular plural singular plural tense ekas ekis ekos active participle ekanta ekantaj ekinta ekintaj ekonta ekontaj acc. ekantan ekantajn ekintan ekintajn ekontan ekontajn passive participle ekata ekataj ekita ekitaj ekota ekotaj acc. ekatan ekatajn ekitan ekitajn ekotan ekotajn nominal active participle ekanto ekantoj ekinto ekintoj ekonto ekontoj acc. ekanton ekantojn ekinton ekintojn ekonton ekontojn nominal passive participle ekato ekatoj ekito ekitoj ekoto ekotoj acc. ekaton ekatojn ekiton ekitojn ekoton ekotojn adverbial active participle ekante ekinte ekonte adverbial passive participle ekate ekite ekote infinitive eki imperative eku conditional ekus

---

Noun

eki

1. plural of eko

Romanization

eki

1. Rōmaji transcription of えき

Noun

eki

1. accusative singular of ek
2. third-person singular possessive of ek

Pronoun

eki

1. accusative singular of ek