dzióbek

Polish

Pronunciation

IPA^(key): /ˈd͡ʑu.bɛk/

Noun

dzióbek m inan

diminutive of dziób
spout
Upuściłem czajnik i ułamał mu się dzióbek. – I dropped a teapot and its spout broke off.
pout, duckface
Kasia robi dzióbek dosłownie na każdym zdjęciu. – Kate makes a duckface literally in every picture.

Declension

declension of dzióbek

	singular	plural
nominative	dzióbek	dzióbki
genitive	dzióbka	dzióbków
dative	dzióbkowi	dzióbkom
accusative	dzióbek	dzióbki
instrumental	dzióbkiem	dzióbkami
locative	dzióbku	dzióbkach
vocative	dzióbku	dzióbki

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.