dungi

Etymology

Compare obsolete German dingen (“to engage, employ”)

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈdunɡi/
• Hyphenation: dun‧gi

Verb

dungi (present dungas, past dungis, future dungos, conditional dungus, volitive dungu)

1. to employ (to give someone work)

Conjugation

Conjugation of dungi present past future singular plural singular plural singular plural tense dungas dungis dungos active participle dunganta dungantaj dunginta dungintaj dungonta dungontaj acc. dungantan dungantajn dungintan dungintajn dungontan dungontajn passive participle dungata dungataj dungita dungitaj dungota dungotaj acc. dungatan dungatajn dungitan dungitajn dungotan dungotajn nominal active participle dunganto dungantoj dunginto dungintoj dungonto dungontoj acc. dunganton dungantojn dunginton dungintojn dungonton dungontojn nominal passive participle dungato dungatoj dungito dungitoj dungoto dungotoj acc. dungaton dungatojn dungiton dungitojn dungoton dungotojn adverbial active participle dungante dunginte dungonte adverbial passive participle dungate dungite dungote infinitive dungi imperative dungu conditional dungus

Noun

dungi

1. plural of dungo