dualis
Danish
Etymology
Adjective
dualis
Inflection
| Inflection of dualis | |||
|---|---|---|---|
| Positive | Comparative | Superlative | |
| Common singular | dualis | — | —2 |
| Neuter singular | dualist | — | —2 |
| Plural | dualise | — | —2 |
| Definite attributive1 | dualise | — | — |
| 1) When an adjective is applied predicatively to something definite, the corresponding "indefinite" form is used. 2) The "indefinite" superlatives may not be used attributively. | |||
Dutch
Etymology
Pronunciation
-
Audio (file)
Noun
dualis m (plural dualissen, diminutive dualisje n)
Synonyms
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /duˈaː.lis/, [dʊˈaː.lɪs]
Adjective
duālis (neuter duāle); third declension
- dual
- 4th century CE, Maurus Servius Honoratus, In tria Virgilii Opera Expositio
- Nec est ut quidam dicunt dualis numerus, qui apud Latinos numquam penitus invenitur.
- 4th century CE, Maurus Servius Honoratus, In tria Virgilii Opera Expositio
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | duālis | duāle | duālēs | duālia | |
| genitive | duālis | duālium | |||
| dative | duālī | duālibus | |||
| accusative | duālem | duāle | duālēs | duālia | |
| ablative | duālī | duālibus | |||
| vocative | duālis | duāle | duālēs | duālia | |
Related terms
- duālitas
Descendants
References
- dualis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- dualis in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- dualis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.